Δημογραφία και κοινωνική ασφάλιση στην Ελλάδα

 

Ο  δημογραφικός δείκτης είναι ο λόγος των συνταξιούχων προς τους εργαζομένους και ο οικονομικός δείκτης είναι ο λόγος της μέσης σύνταξης προς τον μέσο μισθό των εργαζομένων.

 

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, το  οποίο  συμπίπτει  με  την  περίοδο  μετά  την  ψήφιση  του  Ν.4826/21  για  την  κεφαλαιοποίηση  των  ατομικών  λογαριασμών  της  επικουρικής ασφάλισης, πληθαίνουν τα δημοσιεύματα υποστήριξης του  λανθασμένου  επιχειρήματος,  όπως  ακριβώς  στο  άμεσο  παρελθόν  με  την  επικουρική  κοινωνική  ασφάλιση,  της κατάρρευσης του διανεμητικού συστήματος κοινωνικής ασφάλισης της αλληλεγγύης των γενεών. Το επίκεντρο του  επιχειρήματος  συμπυκνώνεται  στον ισχυρισμό ότι για να είναι βιώσιμο το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης,  ο ελάχιστος απαιτούμενος αριθμός εργαζομένων για κάθε συνταξιούχο θα πρέπει να είναι τέσσερις  εργαζόμενοι. Όμως,  η υποστήριξη  αυτού  του  λανθασμένου  επιχειρήματος  προϋποθέτει   την  θεωρητική  και  μεθοδολογική  γνώση  προέλευσης  αυτού  του  δείκτη.

Στο  πλαίσιο  αυτό  απαιτείται  η  θεωρητική  και  μεθοδολογική  κατανόηση  τόσο  της  προέλευσης  αυτού  του  συγκεκριμένου  δείκτη,  όσο  και  της  ανάδειξης  ότι  ο  προαναφερόμενος  ισχυρισμός  είναι  παντελώς  λανθασμένος. Από  την  άποψη  αυτή  αξίζει  να  σημειωθεί  ότι  στα οικονομικά της κοινωνικής ασφάλισης (Pension Economics), για τον καθορισμό του ύψους της εισφοράς (20% στην Ελλάδα για την κύρια ασφάλιση),  χρησιμοποιείται στην ανάλυση μόνο η κύρια σύνταξη γιατί αυτή λειτουργεί με συντελεστές αναπλήρωσης. Έτσι,  ο υπολογισμός  αναφέρεται  στο ποσοστό της εισφοράς,  το  οποίο  ισούται με το γινόμενο του δημογραφικού δείκτη και του οικονομικού δείκτη. Ο  δημογραφικός δείκτης είναι ο λόγος των συνταξιούχων προς τους εργαζομένους και ο οικονομικός δείκτης είναι ο λόγος της μέσης σύνταξης προς τον μέσο μισθό των εργαζομένων (δηλαδή ο συντελεστής αναπλήρωσης). Με άλλα λόγια, όταν δημιουργήθηκε το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης  στην  Ελλάδα θεσμοθετήθηκε 20% εισφορά και ανώτερος συντελεστής αναπλήρωσης  80%.

Λαμβάνοντας υπόψη αυτά τα δεδομένα για να ήταν βιώσιμο αυτό το σύστημα   κοινωνικής  ασφάλισης  θα έπρεπε ο δημογραφικός δείκτης να είχε τιμή 25% (δηλαδή να αντιστοιχούν 4 εργαζόμενοι για κάθε ένα συνταξιούχο).  Όμως, στο σύστημα που ισχύει σήμερα στην κοινωνική ασφάλιση, στην κύρια σύνταξη για 40 έτη ασφάλισης ο συντελεστής αναπλήρωσης είναι 50%. Άρα, η αναλογία που απαιτείται σήμερα είναι 2,5 εργαζόμενοι για κάθε έναν συνταξιούχο. Δηλαδή, αυτό που απαιτείται  να γίνει κατανοητό είναι ότι αυτός ο δείκτης  4  εργαζόμενοι  προς 1  συνταξιούχο  που χρησιμοποιείται συνεχώς  στην  χώρα  μας   δεν είναι σταθερός, αλλά εξαρτάται από το ποιο είναι το ποσοστό εισφοράς που θέλουμε να καταβάλλουμε και ποιο είναι το ποσοστό του συντελεστή αναπλήρωσης. Δεν είναι μια σταθερά όπως λανθασμένα υποστηρίζεται. Επίσης, όπως αναφέρθηκε, η αναλογία αυτή εξαρτάται από τον οικονομικό δείκτη. Ο οικονομικός δείκτης προκύπτει από τον λόγο του ύψους της σύνταξης των συνταξιούχων προς τον μισθό των εργαζομένων.

 

 

Έτσι, εάν υποθέσουμε ότι οι συντάξεις αυξάνονται σύμφωνα με τον πληθωρισμό και οι μισθοί των εργαζομένων ανάλογα με την αύξηση του ΑΕΠ, τότε η αναλογία αυτή μπορεί να είναι ακόμη μικρότερη για να καλύπτεται ο συντελεστής αναπλήρωσης του 50% με 20% εισφορά των εργαζομένων. Για παράδειγμα, εάν  το μέσο ΑΕΠ αυξάνονταν με 3% κατά μέσο όρο ετησίως και ο πληθωρισμός ήταν 1,5%, τότε η απαιτούμενη αναλογία για την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης θα ήταν 1,25 εργαζόμενοι για κάθε συνταξιούχο. Κατά  συνέπεια,  αναδεικνύεται  με  τον  πιο  εύληπτο  τρόπο πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας για την μακροχρόνια βιωσιμότητα του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης.

Ουσιαστικά, η βιωσιμότητα της κοινωνικής ασφάλισης  βασίζεται  στον οικονομικό δείκτη, και οι οικονομικές επιπτώσεις της γήρανσης του πληθυσμού στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης μπορούν να αντισταθμιστούν από την οικονομική ανάπτυξη. Επιπρόσθετα, διατυπώνεται ο ισχυρισμός ότι λόγω της γήρανσης του πληθυσμού ένα αναδιανεμητικό συνταξιοδοτικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης δεν είναι μακροπρόθεσμα βιώσιμο με την έννοια ότι θα επιβαρύνει τα δημοσιονομικά της χώρας. Όμως  και  αυτός  ο ισχυρισμός  είναι  λανθασμένος  και αυτό  γιατί το φαινόμενο της γήρανσης του πληθυσμού συνοδεύεται με ταυτόχρονη μελλοντική συρρίκνωση του πληθυσμού.

 

 

 

Έτσι, μπορεί ο δείκτης γήρανσης του πληθυσμού να επιβαρύνεται μελλοντικά, δηλαδή η αναλογία του πληθυσμού ατόμων άνω των 65 ετών προς τον πληθυσμό ηλικίας 15-64 ετών να αυξάνεται από το 34,6% που είναι το 2020 στο 59,6% το 2027. Όμως αυτό δεν συνεπάγεται απαραίτητα και αύξηση των δημοσιονομικών δαπανών και αυτό γιατί  σε απόλυτες χρηματικές μονάδες, η κρατική χρηματοδότηση μπορεί να μειωθεί αφού θα έχει μειωθεί ο πληθυσμός που θα λαμβάνει τις συντάξεις λόγω της συνολικής μείωσης του πληθυσμού. Με άλλα λόγια, στο αναδιανεμητικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, η σημερινή απαιτούμενη αναλογία 2,5 εργαζομένων για κάθε συνταξιούχο, αντιστοιχεί στον σημερινό πληθυσμό των 10,7 εκατ. ατόμων και αυτή η αναλογία θα απαιτείται και στο μέλλον εφόσον ο πληθυσμός παραμένει σταθερός.

Αυτή η δυναμική του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης μπορεί να αποτυπωθεί μόνο με μια αναλογιστική μελέτη δημογραφικών και οικονομικών προβολών και όχι με μια απλή αναλογία. Ακριβώς για το λόγο αυτό, σύμφωνα με την αναλογιστική μελέτη του Ν. 4670/2020 το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης παρουσιάζει μακροχρόνια βιωσιμότητα και οικονομική ισορροπία. Ειδικότερα,  σύμφωνα με την αναλογιστική μελέτη που εκπονήθηκε για τον Ν.4670/2020 για την Ελλάδα, ο δείκτης συνταξιοδοτικής δαπάνης προς το ΑΕΠ το  2018  ήταν 15,6% του ΑΕΠ  και το 2070 θα  είναι  11,9%  του  ΑΕΠ,  όταν ο μέσος όρος των χωρών της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης  εκτιμάται  ότι το  2070 θα είναι 12,5% ΑΕΠ.  Επίσης, ο δείκτης της κρατικής συμμετοχής προς το ΑΕΠ από 9,5%  του  ΑΕΠ  στην  χώρα  μας,  εκτιμάται ότι το 2070 θα μειωθεί στο 5,5%  του  ΑΕΠ.

Κατά  συνέπεια,  αυτό  που  απαιτείται  να γίνει κατανοητό είναι πως το δημογραφικό πρόβλημα δεν επηρεάζει και ούτε επιβαρύνει τα δημοσιονομικά της χώρας, αλλά οι μεγαλύτερες επιπτώσεις είναι γενικότερες κοινωνικο-οικονομικά, αφού έχουν εκτιμηθεί οι επιπτώσεις που θα έχει στην οικονομική ανάπτυξη και στις χρηματιστηριακές και επενδυτικές διαδικασίες, δεδομένου ότι η αλλαγή της πληθυσμιακής δομής επηρεάζει τις προτιμήσεις ενός γηρασμένου πληθυσμού, με αποτέλεσμα να είναι και δυσκολότερη η επίτευξη ικανοποιητικών επενδυτικών αποδόσεων στις αγορές (Nomura 2012, Credit Suisse 2011). Το γεγονός αυτό δείχνει πόσο σοβαρά θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας μας, ώστε να  σχεδιαστούν  και  να  υλοποιηθούν  άμεσα  οι κατάλληλες πολιτικές,  προκειμένου  να αποτραπεί η  προβλεπόμενη μείωση του πληθυσμού (εκτιμάται στα 8,6 εκ. το 2070 σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες δημογραφικές προβολές της Eurostat, EuroPop 2019) ή να μετριαστεί ο ρυθμός μείωσης του.

Ο Σάββας  Γ. Ρομπόλης είναι Ομ. Καθ. Παντείου Πανεπιστημίου 

 

Ο Βασίλειος  Γ. Μπέτσης είναι Διδάκτορας Παντείου Πανεπιστημίου

ΦΟΡΟΛΟΓΙΣΗ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΩΝ

 

Παρακολουθώντας και παρεμβαίνοντας σε  όλα τα θέματα που μας ενδιαφέρουν και μας αφορούν όπως, οικονομικά, φορολογικά, ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά, θελουμε να ενημερώσουμε ότι έχουμε θετική εξέλιξη σε ένα ιδιαίτερα σημαντικο θέμα ,όπως αυτό της φορολόγησης αναδρομικών περασμένων ετών, και για το οποίο έχουμε ξαναγράψει και ασχοληθεί ιδιαίτερα.

 Όπως έχουμε ενημερώσει με προηγούμενη ανακοίνωση, το ΣτΕ με τις 616 έως 618/2021 αποφάσεις του, αποφάνθηκε ότι η ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ αναδρομικών περασμένων ετών, για τα οποία η ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ έγινε μετα την συμπλήρωση 5ετιας, ο φόρος έχει ΠΑΡΑΓΡΑΦΕΙ.

 Ωστόσο το Υπουρ. Οικονομικών αλλά και η ΑΑΔΕ, δεν εξέδωσαν της σχετικές εγκυκλίους

και οδηγίες, με αποτέλεσμα να συνεχίζεται η απαίτηση για την καταβολή του φόρου, και 

μάλιστα με τόκους και προσαυξήσεις!

 

Μπροστά σε αυτή την προκλητική αδιαφορία και άρνηση, του ΥΠ.ΕΘ.Ο και της ΑΑΔΕ να 

συμμορφωθουν με την απόφαση του ΣτΕ, υποβλήθηκαν -ενδικοφανης προσφυγες- στην 

Δ.Ε.Δ ( Διεύθυνση Επίλυσης Διαφόρων ) η οποία απεφάνθη θετικά, δικαιώνοντας απολύτως 

το αίτημα μας και τους προσφεύγοντες Συναδέλφους.

Καλουμε το ΥΠ.ΕΘ.Ο και την ΑΑΔΕ να συμμορφωθούν άμεσα με την απόφαση του ΣτΕ αλλά 

και της ΔΕΔ, και αφενός να προχωρήσουν οικοθεν στην διαγραφή και στην απαίτηση φόρου 

και αφετέρου να επιστρέψουν έντοκα τους ήδη καταβληθέντες φόρους, αυτής της κατηγορίας.

Σε διαφορετική περίπτωση ,οι ενδιαφερόμενοι Συνάδελφοι, (σε συνεργασία με τους 

φοροτεχνες λογιστές) θα αναγκαστούν σε ενδικοφανη προσφυγή προς την Δ.Ε.Δ.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ με μια φωνή ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ και ΖΗΤΟΥΜΕ:

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΣΕΒΑΣΘΕΙΤΕ τους ΝΟΜΟΥΣ και της ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ του ΣτΕ, και σταματήστε 

να απαιτείτε ΠΑΡΑΓΕΓΡΑΜΕΝΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ!

ΑΡΚΕΤΟΥΣ  ΑΛΛΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ!

 

Ακολουθεί αναδημοσίευση και το αναλυτικό κείμενο των αποφάσεων της Δ.Ε.Δ

Αναδρομικά: Πλήθος αποφάσεων από τη ΔΕΔ υπέρ συνταξιούχων που είχαν ασκήσει ενδικοφανή προσφυγή

Παραγεγραμμένες οι υποθέσεις που αφορούν σε αναδρομικά του 2013 με πράξεις διοικητικού προσδιορισμού που κοινοποιήθηκαν εντός του 2020 (αποφάσεις Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών)

Η ΔΕΔ με οδηγό την πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ (616/2021) δικαιώνει δεκάδες συνταξιούχους στους οποίους η φορολογική διοίκηση είχε εκδώσει πράξεις διοικητικού προσδιορισμού του φόρου τον Δεκέμβριο του 2019 για μη δηλωθέντα αναδρομικά που αφορούσαν το έτος 2013 τα οποία έπρεπε να είχαν δηλώσει με τροποποιητικές δηλώσεις εντός του έτους 2014. Στις περιπτώσεις που η φορολογική διοίκηση έχει κοινοποιήσει τις πράξεις αυτές εντός του έτους 2020, η ΔΕΔ κρίνει με πρόσφατες αποφάσεις της ότι έχει επέλθει η παραγραφή και ακυρώνει τις σχετικές πράξεις διοικητικού προσδιορισμού δικαιώνοντας έτσι τους συνταξιούχους.

Ιστορικό

Η Φορολογική Διοίκηση κατ’ εφαρμογή των προβλεπόμενων στο άρθρο 32 παρ. 2 του ν.4174/2013 και ειδικότερα λαμβάνοντας υπ’ όψη στοιχεία αναφορικά με αναδρομικά ποσά μισθών και συντάξεων, τα οποία εισπράχθηκαν από τους δικαιούχους το έτος 2013 και αναρτήθηκαν το έτος 2014 με τη βεβαίωση αποδοχών της περιόδου από 1/1/2013 έως 31/12/2013, εξέδωσε, κατόπιν οίκοθεν τροποποίησης της υποβληθείσας φορολογικής δήλωσης για το οικονομικό έτος 2014 πράξεις διοικητικού προσδιορισμού φόρου, οικονομικού έτους 2014, του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ….., δια της οποίας επιβλήθηκε σε βάρος της προσφεύγουσας το ποσό των 13.097,53 ευρώ.

Η προσφεύγουσα, με την υπό κρίση ενδικοφανή προσφυγή, ζητά την ακύρωση της ανωτέρω προσβαλλόμενης πράξης προβάλλοντας, μεταξύ άλλων, τον παρακάτω λόγο:

• Το δικαίωμα του Δημοσίου να επιβάλλει φόρο έχει υποπέσει σε παραγραφή.

Επειδή, η βεβαίωση αποδοχών για τα αναδρομικά ποσά που έλαβε η προσφεύγουσα, αναρτήθηκε το έτος 2014, με τη βεβαίωση αποδοχών της περιόδου 1/1/2013 έως 31/12/2013.

Ως εκ τούτου η προσφεύγουσα είχε υποχρέωση υποβολής τροποποιητικών δηλώσεων μέχρι την 31/12/2014 και η παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου για καταλογισμό φόρου λήγει εντός πέντε ετών από τη λήξη του έτους εντός του οποίου λήγει η προθεσμία υποβολής δήλωσης, ήτοι την 31η/12/2019.

Τα σκεπτικά της ΔΕΔ

Επειδή, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 11 του άρθρου 72 «Μεταβατικές διατάξεις» του ν. 4174/2013 ορίζεται ότι: «Διατάξεις περί παραγραφής του δικαιώματος του Δημοσίου να κοινοποιεί φύλλα ελέγχου και πράξεις προσδιορισμού φόρου, τελών, εισφορών, προστίμων, προϊσχύουσες του άρθρου 36 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, εξακολουθούν να έχουν εφαρμογή για τις χρήσεις, τις περιόδους, τις υποθέσεις και τις φορολογικές υποχρεώσεις τις οποίες αφορούν. Κατ’ εξαίρεση, οι διατάξεις της παραγράφου 3 του άρθρου 36 εφαρμόζονται και για περιπτώσεις φοροδιαφυγής, η οποία διαπράχθηκε πριν την εφαρμογή του Κώδικα, εάν, κατά τη θέση αυτού σε ισχύ, το δικαίωμα του Δημοσίου δεν έχει παραγραφεί. Όπου σε κείμενες διατάξεις ουσιαστικού φορολογικού δικαίου, που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, προβλέπεται προθεσμία παραγραφής του δικαιώματος του Δημοσίου να κοινοποιεί φύλλα ελέγχου, πράξεις προσδιορισμού φόρου, τελών, εισφορών, πράξεις επιβολής προστίμων και κάθε άλλη συναφή πράξη, η παραγραφή διακόπτεται με την έκδοσή τους. Η διάταξη του προηγούμενου εδαφίου εφαρμόζεται και σε εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις, οι οποίες δεν έχουν συζητηθεί κατά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου σε πρώτο βαθμό.».

Επειδή, σύμφωνα με τις ως άνω διατάξεις η φορολογική διοίκηση εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη στις 23-12-2019 και μετέπειτα προέβη στην κοινοποίηση αυτής εντός του 2020.

Επειδή, σύμφωνα με την προσφάτως εκδοθείσα υπ’ αρ. 616/2021 απόφαση της Ολ. του Σ.τ.Ε. «6. Επειδή, από την αρχή της φανερής δράσης της Διοίκησης, η οποία συνάγεται από τις διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 1, 2 και 3, 66 παρ. 1, 93 παρ. 2 του Συντάγματος (ΣτΕ 3319/2010, πρβλ. ΣτΕ 2386/1970, ΣτΕ 2638/1973, ΣτΕ 1361/2013, ΣτΕ 2310/2014, ΣτΕ 1940/1983, 1599, ΣτΕ 1732/2017 κ.ά.), απορρέει ο κανόνας ότι δυσμενής ατομική διοικητική πράξη που κατά νόμο δεν δημοσιεύεται, δεν επιφέρει τα έννομα αποτελέσματά της έναντι εκείνου τον οποίο αφορά, παρά μόνον από την κοινοποίησή της προς αυτόν, ή τουλάχιστον από τη γνώση του, δίχως η κοινοποίηση να καθίσταται συστατικό στοιχείο της πράξης (ΣτΕ 602/2003). Περαιτέρω, η αρχή της ασφάλειας δικαίου, η οποία απορρέει από την αρχή του κράτους δικαίου και ιδίως από τις διατάξεις των άρθρων 2 παρ. 1 και 25 παρ. 1 εδ. α’ του Συντάγματος, ειδικότερη εκδήλωση της οποίας αποτελούν η αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου και, ειδικώς στο φορολογικό δίκαιο, οι θεσπιζόμενες με το άρθρο 78 του Συντάγματος ρυθμίσεις (ΣτΕ 1738/2017, ΣτΕ 691/2019 κ.ά.), πρέπει να τηρείται με ιδιαίτερη αυστηρότητα, όταν πρόκειται για διατάξεις που μπορούν να έχουν σοβαρές οικονομικές επιπτώσεις στους ενδιαφερόμενους, όπως είναι οι διατάξεις που προβλέπουν την επιβολή επιβαρύνσεων υπό τη μορφή φόρων, τελών, εισφορών και οποιασδήποτε φύσης κυρώσεων για παράβαση των σχετικών διατάξεων. Η ως άνω θεμελιώδης αρχή επιτάσσει η κατάσταση του διοικουμένου, όσον αφορά την εκ μέρους του τήρηση των κανόνων της σχετικής με τις ανωτέρω επιβαρύνσεις νομοθεσίας, να μην μπορεί να τίθεται επ’ αόριστον εν αμφιβόλω, εξυπηρετεί δε σκοπούς δημοσίου συμφέροντος. Συγκεκριμένα, και σε συγκερασμό προς τον κατά το Σύνταγμα (άρθρα 4 παρ. 5 και 106 παρ. 1 και 2) σκοπό δημοσίου συμφέροντος της καταστολής της φοροδιαφυγής (ιδίως της μεγάλης από απόψεως ποσού ή/και συνθηκών τέλεσης), εξυπηρετεί την αποφυγή έκθεσης των διοικουμένων σε μακρά περίοδο ανασφάλειας δικαίου που, μεταξύ άλλων, αποτελεί παράγοντα αποτρεπτικό για τον προγραμματισμό και την ανάπτυξη οικονομικών δραστηριοτήτων με ιδιαίτερα δυσμενείς επιπτώσεις για την ανάπτυξη και, γενικότερα, την εθνική οικονομία ιδιαιτέρως μάλιστα σε περιόδους οικονομικής κρίσης, καθώς και την αποφυγή έκθεσής τους στον κίνδυνο να μην είναι πλέον σε θέση, μετά την παρέλευση μακρού χρόνου από το γεγονός που γεννά τη σχετική οικονομική υποχρέωση και την κτήση του διαφυγόντος την υποχρέωση αυτή περιουσιακού οφέλους, να αμυνθούν προσηκόντως έναντι σχετικού ελέγχου και της καταλογιστικής πράξης που υιοθετεί τα πορίσματά του και στηρίζεται σε αυτόν και να αντιμετωπίσουν τις προκύπτουσες από τον έλεγχο και την πράξη οικονομικές υποχρεώσεις. Παράλληλα, εξυπηρετεί την αποφυγή έκθεσης του Δημοσίου στον κίνδυνο αδυναμίας είσπραξης τυχόν βεβαιουμένων φόρων ή/και σχετικών κυρώσεων λόγω της τυχόν στο μεταξύ επιδείνωσης της οικονομικής κατάστασης των διοικουμένων και της εκ μέρους τους απώλειας του περιουσιακού οφέλους από τη μη εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους (πρβλ. ΣτΕ 1738/2017, ΣτΕ 691/2019). Συνακόλουθα και προκειμένου οι ρυθμίσεις περί (της διάρκειας, της έναρξης και λήξης, των περιπτώσεων διακοπής και αναστολής) της παραγραφής, ήτοι το πλέγμα των κανόνων που συνθέτουν συνολικά το ρυθμιστικό πλαίσιο της παραγραφής (πρβλ. ΔΕΕ, απόφαση της 28ης Μαρτίου 2019, C-637/17, σκ. 45, 47, 48), να εκπληρώνουν τις απαιτήσεις των ως άνω αρχών της φανερής δράσης της Διοίκησης και της ασφάλειας δικαίου, πρέπει να εξαρτούν τη διακοπή (και άρα την τήρηση) της προθεσμίας παραγραφής από γεγονός γνωστό στον διοικούμενο, τέτοιο, δε, δεν συνιστά μόνη η έκδοση της καταλογιστικής πράξης. Ως εκ τούτου, προκειμένου να μην παραγραφεί η αξίωση του Δημοσίου για βεβαίωση και επιβολή φόρου ή/και κύρωσης για παράβαση των σχετικών διατάξεων, πρέπει, εντός της θεσπιζόμενης προθεσμίας παραγραφής, όχι μόνον να εκδίδεται η καταλογιστική πράξη αλλά και να γίνεται κοινοποίηση αυτής στο πρόσωπο, σε βάρος του οποίου χωρεί ο καταλογισμός. Διότι, σε αντίθετη περίπτωση, η τήρηση της προθεσμίας της παραγραφής, μετά την πάροδο της οποίας δεν είναι νόμιμη η βεβαίωση και επιβολή φόρου ή/και κύρωσης για παράβαση των σχετικών διατάξεων, συναρτάται προς γεγονός άγνωστο στον διοικούμενο και επέρχεται πριν από την κοινοποίηση της πράξης σ’ αυτόν ή έστω την εκ μέρους του γνώση αυτής κατά παράβαση των επιταγών της αρχής της φανερής δράσης της Διοίκησης. Επιπρόσθετα, σε μια τέτοια περίπτωση, δεν θεραπεύονται οι προεκτεθέντες δημοσίου συμφέροντος σκοποί της αρχής της ασφάλειας δικαίου. Τούτο, διότι ναι μεν δεν ενθαρρύνεται η απραξία των αρμοδίων διοικητικών αρχών, οι οποίες εκδίδουν την καταλογιστική πράξη μέσα στην προθεσμία της παραγραφής, πλην οι διοικούμενοι καταλείπονται επ’ αόριστον (εφόσον, μάλιστα, δεν προβλέπεται προθεσμία για την κοινοποίηση της πράξης) σε αβεβαιότητα ως προς τις φορολογικές τους υποχρεώσεις με συνέπεια να αποτρέπονται από τον προγραμματισμό και την ανάπτυξη οικονομικών δραστηριοτήτων με ιδιαίτερα δυσμενείς επιπτώσεις για την ανάπτυξη και, γενικότερα, την εθνική οικονομία (πρβλ. ΣτΕ 389/1935, ΣτΕ 222/1939, 3563/2013, ΣτΕ 1738/2017 Ολομ.). Παράλληλα, σε μια τέτοια περίπτωση εμφιλοχωρούν σοβαρά μειονεκτήματα και για το Δημόσιο αναφορικά, ειδικότερα, με την εισπραξιμότητα των καταλογιζόμενων ποσών. Πράγματι, ρύθμιση περί διακοπής της παραγραφής της αξίωσης του Δημοσίου να βεβαιώσει και επιβάλει φόρους ή/και κυρώσεις για παράβαση των σχετικών διατάξεων, η οποία αρκείται στην έκδοση της καταλογιστικής πράξης εντός της προθεσμίας παραγραφής, παραγνωρίζει ότι τελικός σκοπός των ελέγχων δεν είναι ούτε η τιμωρία των διοικουμένων που παρέβησαν τις υποχρεώσεις τους από φόρους, τέλη και εισφορές, ούτε απλώς η βεβαίωση των οικονομικών αυτών επιβαρύνσεων και των σχετικών προστίμων αλλά η είσπραξή τους, με την οποία και μόνο επιτυγχάνεται ο επιδιωκόμενος με την πρόβλεψή τους σκοπός, δηλαδή η κάλυψη των δαπανών για τη λειτουργία του κράτους και την εκπλήρωση των έναντι των πολιτών υποχρεώσεών του. Αποσυνδέοντας, όμως, τη συμπλήρωση ή μη της προθεσμίας παραγραφής της εν λόγω αξίωσης από την κοινοποίηση της καταλογιστικής πράξης, μετά την οποία μπορεί να αναζητηθεί η καταβολή των καταλογιζόμενων ποσών από τον διοικούμενο, καταλείπει τελικά το Δημόσιο έκθετο στον κίνδυνο αδυναμίας είσπραξης τυχόν βεβαιουμένων φόρων ή/και σχετικών κυρώσεων σε περίπτωση επιδείνωσης, στο μεταξύ, της οικονομικής κατάστασης των διοικουμένων και της εκ μέρους τους απώλειας του περιουσιακού οφέλους από τη μη εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους (πρβλ. ΣτΕ 1738/2017). 

Η διάταξη του άρθρου 72 παρ. 11 εδ. γ’ του Κ.Φ.Δ., η οποία προστέθηκε με το άρθρο πρώτο υποπαρ. Δ.2 περ. 18β’ του ν. 4254/2014 και ορίζει ότι η προβλεπόμενη από κείμενες διατάξεις ουσιαστικού φορολογικού δικαίου, που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του Κ.Φ.Δ., προθεσμία παραγραφής του δικαιώματος του Δημοσίου να επιβάλει φόρους και πρόστιμα διακόπτεται με την έκδοση των οικείων καταλογιστικών πράξεων, καταλαμβάνει κατ’ αρχήν υποθέσεις, όπως η παρούσα, στις οποίες η αξίωση του Δημοσίου να βεβαιώσει και επιβάλει φόρο ή/και κυρώσεις για την παράβαση των σχετικών διατάξεων για χρήσεις, περιόδους, φορολογικές υποθέσεις ή υποχρεώσεις πριν από την έναρξη ισχύος του Κ.Φ.Δ. (και άρα μέχρι τις 31-12-2013) δεν είχε, σύμφωνα με τις προϊσχύουσες του άρθρου 36 του Κ.Φ.Δ. διατάξεις, παραγραφεί όταν άρχισε να ισχύει η επίμαχη διάταξη του άρθρου 72 παρ. 11 εδ. γ’ του Κ.Φ.Δ. και στις οποίες δεν είχε κατά τον αυτό χρόνο εκδοθεί η οικεία καταλογιστική πράξη. Σύμφωνα, όμως, με όσα αναφέρονται στη σκέψη 6, η εν λόγω διάταξη είναι ανίσχυρη ως αντικείμενη στις αρχές της φανερής δράσης της Διοίκησης και της ασφάλειας του δικαίου (πρβλ. και σχετική επισήμανση στην έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής αναφορικά με την ίδια διάταξη) και, ως εκ τούτου, μη εφαρμοστέα, με αποτέλεσμα να εφαρμόζονται οι προϊσχύουσες του άρθρου 36 του Κ.Φ.Δ. διατάξεις περί παραγραφής, εν προκειμένω δε η διάταξη του άρθρου 84 παρ. 4 του Κ.Φ.Ε., κατά την έννοια της οποίας η δεκαετής παραγραφή διακόπτεται με την έγκυρη κοινοποίηση της καταλογιστικής πράξης (ΣτΕ 692/2020 – ΣτΕ 693/2020).».

Επειδή, εν όψει των ανωτέρω συνάγεται ότι η διακοπή της προθεσμίας παραγραφής του δικαιώματος του Δημοσίου για χρήσεις, περιόδους, φορολογικές υποθέσεις ή υποχρεώσεις πριν από την έναρξη ισχύος του Κ.Φ.Δ. (και άρα μέχρι τις 31-12-2013), συντελείται όχι μόνο με την έκδοση της οικείας καταλογιστικής πράξης, αλλά προαπαιτεί και την κοινοποίηση αυτής στο πρόσωπο σε βάρος του οποίου χωρεί ο καταλογισμός.

Επειδή, εν προκειμένω η προσβαλλόμενη πράξη εκδόθηκε την 23η-12-2019 και κοινοποιήθηκε την εντός του έτους 2020, ήτοι μετά την παρέλευση του έτους της παραγραφής. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με την κρίση του Σ.τ.Ε., όπως αποτυπώθηκε επί της προαναφερθείσας απόφασης, ο σχετικός ισχυρισμός της προσφεύγουσας ότι το δικαίωμα του Δημοσίου έχει παραγραφεί, γίνεται αποδεκτός.

ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ Ν.4670/2020

Σύμφωνα με ανακοίνωση του eΕΦΚΑ από την ΔΕΥΤΕΡΑ 4/10/21 θα δίνεται ενημέρωση στo site του eΕΦΚΑ (efka.gov.gr) για το πως έγινε ο επανυπολογισμος με βάση τον Ν.4670/20 και πως προέκυψε το καταβαλλόμενο ποσό των αναδρομικών 24μηνων.( αν προέκυψε!)

 Επίσης στο site του eΕΦΚΑ (επιστροφή ποσών σε κληρονόμους)θα υποβάλλονται οι αιτήσεις για τα αναδρομικά κληρονόμων όσων συνάδελφων απεβίωσαν μετα την 1/10/19. Η διαδικασία είναι ανάλογη με αυτή των αναδρομικών- κληρονόμων του Οκτωβρίου 2020

 

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ του ΣΥΛΛΟΓΟΥ.

Κυκλοφόρησε η νέα εφημερίδα του Συλλόγου. Λόγω των προβλημάτων των ΕΛΤΑ, ίσως υπάρξει μια μικρή καθυστέρηση στην παραλαβή της. Για το λόγο αυτό, όσοι Συνάδελφοι έχουν τη σχετική δυνατότητα, μπορούν να την αναζητήσουν , στο site του Συλλόγου μας https://pssote.gr/wp-content/uploads/2021/10/%CE%91.%CE%A6.-299-%CE%91%CF%80%CF%81%CE%AF%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%9C%CE%AC%CF%8A%CE%BF%CF%82-%CE%99%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%82-2021.pdf?fbclid=IwAR3rTn0TlDNNIPYZER3u62qvyth-tf9Ir8FYwxWoCCMNHTh_9GT2nCvVe8w

ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ Ν.ΒΡΟΥΤΣΗ

 

Κατατέθηκαν, μετά από 24 μήνες, από  την απόφαση του ΣτΕ, και 18 μήνες από την ψήφιση του Νόμου, τα αναδρομικά κατ’ εφαρμογή του Ν.Βρουτση για τους έχοντες άνω των 30 χρόνια ασφάλισης στο ΤΑΠ-ΟΤΕ. Η προκύπτουσα διαφορά καταβάλλεται σε πέμπτα από 1/10/19.(Απόφαση του ΣτΕ) Δηλαδή 1/5 (απο 1/10/19 εως 31/12/20) × 15 μήνες. Συν τα 2/5 (απο 1/1/21 ως 30/9/21) × 9 μήνες. Σε αυτά έγιναν κρατήσεις υπερ. υγείας 6% + 20% φόρος, και το υπόλοιπο ποσό κατατέθηκε. Ανάλογα με τον Συντάξιμο μισθό, και τα χρόνια άνω των 30, το τελικό ποσό αύξησης κατά μέσο όρο είναι 4 έως 5 € / πέμπτο. Και αυτό για όσους είχαν 'αρνητική προσωπική' διαφορά, γιατί όσοι είχαν θετική δηλ. 'χρέος' απλώς μείωσαν το χρέος!!

Από τον επόμενο μήνα με το ενημερωτικό συντάξεων Νοέμβριου θα φανεί ακριβώς το ύψος της αύξησης.

Υπάρχει ακόμα ένας μικρός αριθμός συνάδελφων, στους οποίους δεν έγινε ο σχετικός επανυπολογισμος, και δεν τους καταβλήθηκαν τα αναλογούντα αναδρομικά των 24 μηνών. Τις επόμενες μέρες θα διερευνήσουμε το πως, και το γιατί!

Βέβαια να θυμίσουμε, ότι άνω των 30 χρόνων ασφάλιση στο ΤΑΠ-ΟΤΕ έχουν περίπου 4.500 συνάδελφοι, αρα το πολυδιαφημισμένο θέμα αυτών των αναδρομικών, αφορά μόνο το10% των Συνταξιούχων ΟΤΕ, που παίρνει αυτές τις " φοβερές" αυξήσεις"!! ΚΟΡΟΙΔΙΑ και ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ!!

ΧΡΩΣΤΟΥΝ ΣΕ ΟΛΟΥΣ τους ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ ΠΟΛΛΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ.    

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ

ΕΝΩΤΙΚΑ και ΜΑΧΗΤΙΚΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ και ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ

 

Σε πολιτικές σκοπιμότητες, οφείλεται η απαράδεκτη καθυστέρηση, έκδοσης αποφάσεων, που ξεπερνά πλέον τα 3 χρόνια!

Πολλοί αναφωνούν, που είναι το ΤΑΜΕΙΟ ΑΡΩΓΗΣ -ΟΤΕ, που σε 2- 3 μήνες χορηγούσε τις Επικουρικές Συντάξεις, αλλά  ο Κος ΒΡΟΥΤΣΗΣ κατάργησε και το συγχώνευσε στον ΕΦΚΑ.

Παρά το γεγονός, ότι κατ' επανάληψη έχουμε διαμαρτυρηθεί για την τεράστια καθυστέρηση χορήγησης των ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ των μελών μας ,και παρά της υποσχέσεις για βελτίωση, η κατάσταση παραμένει τραγική !

Μια ο κορονοιος, μια η μετακόμιση από Φιλελλήνων στην Ακαδημίας, οι χρόνοι αντί να μειωθούν, συνεχώς διευρύνονται !

Με αστείες δικαιολογίες και προφάσεις, προσπαθούν να αντικρούσουν την δικαιολογημένη αγανάκτηση και διαμαρτυρία των δικαιούχων μελών μας.

Είναι πλέον φανερό, ότι ο πραγματικός λόγος είναι οικονομικός, και για αυτό ο ΕΦΚΑ μεθοδευμένα και συνειδητά, φρενάρει την έκδοση αποφάσεων.

Ουσιαστικά δεν υπάρχει η αναγκαία πολιτική βούληση για την επίσπευση των

διαδικασιών για της επικουρικές Συντάξεις, γιατί με πολιτική απόφαση και εντολή του Υπουργείου Εργασίας, όλο το βάρος και η απόλυτη προτεραιότητα έχει δοθεί  στην έκδοση ΚΥΡΙΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ.

Η απαίτηση και οι πιέσεις του Συλλόγου μας, είναι επίμονες και καθημερινές, προςτο Υπουργείο Εργασίας και τον ΕΦΚΑ για την επιτάχυνση των διαδικασιών.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΕΝΩΤΙΚΑ και ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ για τα ΚΟΙΝΑ μας ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ!

 

ΠΛΗΡΩΜΕΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

 

                                         

Την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24/9 όσων το ΑΜΚΑ ληγει σε 1, 3, 5, 7, 9

και την ΔΕΥΤΕΡΑ 27/9 όσων λήγει σε 0, 2, 4, 6, 8.

Η ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ στο ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ- ΕΓΚΛΗΜΑ κατά των ΝΕΩΝ και των ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΩΝ

                                                       

ΚΑΤΑΤΕΘΗΚΕ και προωθείτε προς ψήφιση  ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ για την κεφαλαιοποίηση- ιδιωτικοποίηση, της ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ στη ΒΟΥΛΗ. 

Το όνομα αυτού : Τ.Ε.Κ.Α. (Ταμείο Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης) Συζητήθηκε στην επιτροπή ακροάσεων τις ΒΟΥΛΗΣ, και οδεύει προς ψήφιση στο σώμα τις επόμενες ημέρες , ώστε να γίνει Νόμος τους κράτους.

Το νομοσχέδιο αυτό, στηρίζουν και υποστηρίζουν σθεναρά ,ο ΣΕΒ , οι Ασφαλιστές και οι επενδυτές - χρηματιστές, οι οποίοι "ανησυχούν" για το μέλλον τις ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ!

Στο όνομα της δήθεν διασφάλισης των ΝΕΩΝ, προωθείται η μεγαλύτερη εξαπάτηση και υφαρπαγή εισφορών περίπου 200 εκατ.€/ετησίως ,τα οποία θα επενδύονται και θα τοποθετούνται στα χρηματιστήρια και στο τζόγο, ώστε τελικά  όλο αυτό το εγχείρημα θα εξελιχθεί σε ένα τεράστιο φιάσκο ,σε βάρος των ΝΕΩΝ αλλά και των ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΩΝ !

Οι Νέοι υποχρεωτικά θα καταθέτουν τις εισφορές τους, οι οποίες θα "επενδύονται χρηματιστηριακά", και από τις οποίες θα προσδοκούν φανταστικές επικουρικές συντάξεις!

Μάλιστα θα επιλεγούν, χαμηλού ,μεσαίου ,η υψηλού ρίσκου επενδύσεις ,για καλύτερη και υψηλότερη σύνταξη! Κάθε νέος εργαζόμενος, και ένας νέος χρηματιστής!

Βέβαια το τι θα πάρουν είναι γνωστό ,τόσο από την διεθνή ,πρακτική και εμπειρία, αλλά και από την σοβαρή επιστημονική μελέτη και τεκμηρίωση, των πραγματικών δεδομένων της οικονομίας και των χρηματιστηριακών αποδόσεων, οι οποίες ακυρώνουν μια προς μια όλες τις παραδοχές, του λεγόμενου επενδυτικού και χρηματιστηριακού επικουρικού ταμείου!

Με το πιο αισιόδοξο σενάριο και στην καλύτερη περίπτωση, αν ευδοκιμήσει, θα πάρουν τα μισά απ' ότι θα δικαιούται από το 'παλιό' διανεμητικό Επικουρικό ασφαλιστικό σύστημα !

Όπου επιχειρήθηκε κάτι ανάλογο, στην Ευρώπη ,στην Αμερική, και σε κάθε σοβαρή χώρα ,χρεοκόπησε και εγκαταλείφθηκε, ενώ οι εργαζόμενοι - ασφαλισμένοι κλαίνε τα χαμένα τους λεφτά.

Ενώ οι μεγαλύτεροι που έχουν πληρώσει μια ζωή την ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΗ τους ΑΣΦΑΛΙΣΗ ,θα αποχαιρετίσουν τις ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΕΣ  ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ!

Από τη στιγμή που δεν θα εισρέουν ΝΕΟΙ πόροι ( 200 εκ.€/έτος) σε λίγα χρόνια ,(και έως εξανεμισθούν τα ελάχιστα υπάρχοντα αποθεματικά) το επικουρικό ταμείο θα χρεοκοπήσει και οι επικουρικές μας συντάξεις, θα καταργηθούν  ΟΡΙΣΤΙΚΑ!

Τα παραμύθια ότι το κράτος  θα εγγυάται της σημερινές επικουρικές συντάξεις - μετάβασης -ύψους άνω των 70δις€, καμία Κυβέρνηση και καμία οικονομία ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να τα ΑΝΤΕΞΕΙ και αυτό το ξέρουν πολύ καλά οι σημερινοί Κυβερνώντες, και οι εμπνευστές επενδυτές τους.

Αυτός εξάλλου είναι ένας από τους κυρίως λόγους , που σοβαρές Κυβερνήσεις εγκατέλειψαν εδώ και χρόνια, αυτά τα κερδοσκοπικά επικουρικά - επενδυτικά ταμεία!

Καμία, απολύτως καμία ,σοβαρή Ευρωπαϊκή χώρα, κανένας σοβαρός επιστημονικός φορέας ,δεν υποστηρίζει, αυτού του είδους την "ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΑΖΙΝΟ".

Η παγκόσμια αλλά και η ελληνική εμπειρία με τα χαμένα αποθεματικά των ασφαλιστικών μας ταμείων δεν τους διδάσκει τίποτα ,δεν τους τρομάζει για το τι νομοθετούν ,και το τι μέλλον διαμορφώνουν για τους ΝΕΟΥΣ αλλά και τους ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥΣ!

Ούτε το Σύνταγμα της χώρας ,ούτε οι αποφάσεις του ΣτΕ, που έχουν οριοθετήσει τον χαρακτήρα της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ, δεν τους ΑΠΟΤΡΕΠΟΥΝ και δεν τους ΠΤΟΟΥΝ !

Χωρίς υπερβολή αυτό είναι ένα μεγάλο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ και ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ σε βάρος των εργαζομένων και των συνταξιούχων, και υπέρ των κερδοσκόπων και των αεριτζήδων !

Εν μέσω πανδημίας ,με τεράστια ύφεση και ΑΝΕΡΓΙΑ , με τεράστια ανασφάλεια και αβεβαιότητα για την Ελληνική και παγκόσμια οικονομία , η Κυβέρνηση της Ν. Δημοκρατίας προχωρά στην Νομοθέτηση ,ενός εκτρώματος που θα καταστρέψει την Νέα γενιά ,τους μεγαλύτερους , την κοινωνία γενικότερα ,αλλά και την ελληνική οικονομία!

Η αλληλεγγύη των γενεών ,και η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ συνοχή στο ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ και στον τζόγο!

Ας ξανασκεφτούν  σοβαρά το τι πάνε να κάνουν ,γιατί ούτε η απαλλαγή από κάθε ποινική δίωξη της διοίκησης του ΤΑΚΕ είναι αρκετή, ούτε η άκριτη υποστήριξη των ασφαλιστών ,είναι     ισχυρή , για να τους απαλλάξει  από την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ δίωξη και κατακραυγή!

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ - ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ

και να 

ΑΠΟΤΡΕΨΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ  ΕΓΚΛΗΜΑ!

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ - ΝΕΟΙ και ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΙ  - ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΟΥΜΕ τις ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΕΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ!