ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΚΟΡΟΙΔΙΑ και ο ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ των ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ.

 

Για τρίτη φορά διαψεύδεται η δέσμευση της Κυβέρνησης και του ΕΦΚΑ για την καταβολή των επανυπολογισθέντων  συντάξεων, για τους άνω των 30 χρόνια ασφάλισης.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση - δέσμευση του Υπουργού Εργασίας, στις 30/6 θα καταβαλλόταν τα αναδρομικά και οι αυξημένες συντάξεις, στους αποχωρήσαντες μετα τις 13/5/16, και τον επόμενο μήνα στους αποχωρήσαντες πριν τις13/5/16! Τώρα ανακοινώθηκε οτι στις 27/7/21, θα καταβληθούν για τους μετα τις 13/5/16, και για τους πριν σε ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΟ ΧΡΟΝΟ!!

17μηνες μετά τη ψήφιση του Νόμου και 22μηνες μετα την απόφαση του ΣτΕ (για αυτό το θέμα), δεν μπόρεσαν να φτιάξουν το λογισμικό!! Ο εμπαιγμός και η κοροϊδία σε όλο το μεγαλείο του! Εν το μεταξύ ακόμα δεν έχουν φτιάξει το λογισμικό για να περάσει το τ.ΤΑΠ-ΟΤΕ, τον ασφαλιστικό χρόνο, των  Συνάδελφων, ( περίπου 1300) οι οποίοι  κατέθεσαν αυτόν το χρόνο μετα την Συνταξιοδότηση τους. ΑΠΙΘΑΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ - ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ - ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΑ ΨΕΜΑΤΑ!!

ΜΟΝΟ με ΕΝΟΤΗΤΑ και ΑΓΩΝΑ μπορούμε να επιβάλλουμε τα δικαιώματα μας!

Βαρίδι χρέους φέρνει η κεφαλαιοποίηση της επικουρικής ασφάλισης

 

Σάββας Γ. Ρομπόλης*, Βασίλειος Γ. Μπέτσης**

 

Χαρακτηριστική περίπτωση αντίστοιχης αποτυχημένης επιλογής αποτελεί από το 1981 μέχρι το 2018 η περίπτωση τριάντα χωρών, κατά βάση της Λατινικής Αμερικής, της Αφρικής και της Ανατολικής Ευρώπης, οι οποίες μετά από τριάντα χρόνια... επέστρεψαν στο δημόσιο διανεμητικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.

Η απόφαση (23/6/2021) του υπουργικού συμβουλίου για την υποχρεωτική μετάβαση της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης σε κεφαλαιοποιητική επικουρική ασφάλιση των ατομικών λογαριασμών (ατομικός κουμπαράς) για τους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας μετά την 1/1/2022 και όσων άλλων ασφαλισμένων μέχρι 35 ετών επιθυμούν, αποτελεί, σύμφωνα με τη διεθνή ευρωπαϊκή έρευνα και εμπειρία, εγχείρημα υψηλού κινδύνου, παρά τους λανθασμένους ισχυρισμούς κυβερνητικών παραγόντων, για την ελληνική οικονομία και κοινωνία. Κι αυτό γιατί αυξάνει το χρέος και τις δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού των χωρών εφαρμογής προς όφελος ιδιωτικών εταιρειών.

Χαρακτηριστική περίπτωση αντίστοιχης αποτυχημένης επιλογής σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο αποτελεί από το 1981 μέχρι το 2018 η περίπτωση τριάντα χωρών, κατά βάση, της Λατινικής Αμερικής, της Αφρικής και της Ανατολικής Ευρώπης, οι οποίες, όπως προκύπτει εκ του αποτελέσματος, μετά από τριάντα χρόνια επέστρεψαν στο δημόσιο διανεμητικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, το οποίο επιφορτίστηκε με σημαντικές αρνητικές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες. Οι λόγοι αποτυχίας του συγκεκριμένου εγχειρήματος που καταγράφονται στις περιπτώσεις μελέτης (case study) κάθε χώρας είναι κυρίως δημοσιονομικοί εξαιτίας του κόστους μετάβασης, αλλά και λόγοι που αναφέρονται στα υψηλά διαχειριστικά κόστη, στη σημαντική μείωση των συντάξεων και στη μη προβλεψιμότητα του επιπέδου της σύνταξης από τους ασφαλισμένους λόγω της αβεβαιότητας των χρηματιστηριακών κεφαλαιαγορών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι αν και υπήρχαν χώρες που είχαν επιστρέψει στην κοινωνική ασφάλιση πριν από τη χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση-ύφεση του 2008, οι περισσότερες χώρες επέστρεψαν στη δημόσια διανεμητική κοινωνική ασφάλιση μετά τις σοβαρές απώλειες του εισοδήματος που υπέστησαν οι συνταξιούχοι από τις ασκούμενες περιοριστικές πολιτικές κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης-ύφεσης και τις μεγάλες πιέσεις που δέχτηκαν οι κρατικοί προϋπολογισμοί των χωρών τόσο από την ύφεση όσο και από το κόστος μετάβασης στην κεφαλαιοποιητική κοινωνική ασφάλιση των ατομικών λογαριασμών.

Πιο συγκεκριμένα η κεφαλαιοποίηση των διανεμητικών συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης σύμφωνα με τη διεθνή και ευρωπαϊκή εμπειρία, σε αντίθεση με τις υποσχέσεις και τους λανθασμένους ισχυρισμούς κυβερνητικών παραγόντων, προκάλεσε και προκαλεί: α) χαμηλούς συντελεστές αναπλήρωσης, β) μεγάλη μείωση του μέσου επιπέδου των κεφαλαιοποιητικών συντάξεων, γ) ανισότητες μεταξύ του συνταξιοδοτικού εισοδήματος των φύλων, δ) υψηλό κόστος μετάβασης (62 δισ. ευρώ για την περίπτωση της Ελλάδας) και σημαντικού επιπέδου δημοσιονομικές πιέσεις, ε) υψηλά κόστη διαχείρισης, στ) μεγάλη συγκέντρωση της ιδιωτικής ασφαλιστικής αγοράς, ζ) περιορισμένη επίδραση στις κεφαλαιαγορές και χρηματαγορές και η) μεταφορά του δημογραφικού και του χρηματοοικονομικού κινδύνου στους ασφαλισμένους και τους συνταξιούχους.

Στην προοπτική αυτή και σε συνθήκες μιας χρηματο-οικονομικής και επενδυτικής κρίσης των χρηματιστηριακών αγορών, αντίστοιχης αυτής του 2008, κατά τις επόμενες δεκαετίες θα επέλθει σημαντική μείωση του επιπέδου των χορηγούμενων κεφαλαιοποιητικών επικουρικών συντάξεων.

Πράγματι, σύμφωνα με μελέτη μας, ένας εργαζόμενος που θα είχε αρχίσει την εργασία του και την ένταξή του στην κεφαλαιοποιητική επικουρική ασφάλιση το 1985 και θα ελάμβανε τη σύνταξή του το 2020, δηλαδή μετά από 35 χρόνια εργασίας και ασφάλισης, με μέσο μισθό 1.000 ευρώ τον μήνα και επίπεδο εισφορών 6% επί του μηνιαίου μισθού του, θα ελάμβανε επικουρική κεφαλαιοποιητική σύνταξη 42 ευρώ τον μήνα. Αντίθετα, στην περίπτωση που ίσχυε το σημερινό σύστημα, που η απόδοσή του βασίζεται στην ανάπτυξη της οικονομίας και όχι στην ετήσια απόδοση του Γενικού Δείκτη του Χρηματιστηρίου, θα ελάμβανε επικουρική σύνταξη 322 ευρώ τον μήνα.

 

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι κυβερνητικές υποσχέσεις εγγύησης του επιπέδου της χορηγούμενης κεφαλαιοποιητικής επικουρικής σύνταξης, χορήγησης σύνταξης 15ετίας με βάση τις αποδοχές του ανειδίκευτου εργάτη σε περίπτωση χηρείας και αναπηρίας αλλά και επιστροφής των εισφορών που θα χρηματοδοτεί ο κρατικός προϋπολογισμός, συμβάλλουν τόσο στην αύξηση του κόστους μετάβασης από 62 δισ. ευρώ στο επίπεδο των 75-78 δισ. ευρώ, όσο και στην αύξηση του δημόσιου χρέους (206% του ΑΕΠ, 2020).

Με άλλα λόγια, ενώ από το 2040 και μετά η χώρα μας αντί να καταβάλλει μια μικρότερη επιβάρυνση για το χρέος, αφού σχεδόν το 50% θα το έχει εξοφλήσει μέχρι το 2040, η κεφαλαιοποίηση της επικουρικής ασφάλισης θα επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό με ένα ετήσιο κόστος ύψους 2,7 δισ. ευρώ. Δηλαδή το κόστος μετάβασης θα επιβαρύνει την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους κατά 49%.

Κατά συνέπεια η κυβερνητική επιλογή μετατροπής της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης σε κεφαλαιοποιητική επικουρική ασφάλιση των ατομικών λογαριασμών, παρά την αρνητική διεθνή και ευρωπαϊκή εμπειρία, τους συνταγματικούς και νομολογιακούς περιορισμούς του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας της κοινωνικής ασφάλισης, συμβάλλοντας, μεταξύ των άλλων, στην αύξηση του δημόσιου χρέους, υπονομεύει τη μακροχρόνια βιωσιμότητά του με ό,τι αυτό αρνητικά συνεπάγεται για την επιβολή ενός νέου κύκλου λιτότητας και περικοπών των μισθών, των συντάξεων και γενικότερα των κοινωνικών δαπανών.

Κίνδυνος εκτίναξης του χρέους από τις αλλαγές στην επικουρική σύνταξη

                                            

Tο σημαντικότερο πρόβλημα, μεταξύ των άλλων, της κεφαλαιοποίησης της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης αποτελεί το κόστος μετάβασης, το οποίο, σύμφωνα με τη διεθνή και την ευρωπαϊκή βιβλιογραφία καθώς και την έρευνά μας, υπονομεύει βραχυπρόθεσμα και μεσομακροπρόθεσμα τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας.

Ακριβώς, το ζήτημα της μακροχρόνιας βιωσιμότητας του χρέους στην χώρα μας απασχολεί, μεταξύ των άλλων, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εαρινού Εξαμήνου (Ιούνιος 2021), σημειώνοντας ότι στην Ελλάδα κατά το 2022 απαιτείται να ασκηθεί μία συνετή δημοσιονομική πολιτική, προκειμένου μετά την πανδημία να διασφαλισθεί μεσοπρόθεσμα η δημοσιονομική βιωσιμότητα και μακροπρόθεσμα η βιωσιμότητα του χρέους. Κι αυτό γιατί, όπως αναφέρεται στην Έκθεση, η Ελλάδα αποτελεί ένα από τα τρία κράτη που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν υπερβολικές ανισορροπίες (Κύπρος, Ελλάδα, Ιταλία), σε βαθμό που να κινδυνεύει στο μέλλον να μην ανταποκριθεί στα κριτήρια του ελλείμματος και του χρέους.

Επιπλέον, αποτελεί ένα αχρείαστο για την οικονομία και την κοινωνία της χώρας χρέος και ως εκ τούτου, σύμφωνα με την έρευνά μας, η μετατροπή της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης στην Ελλάδα σε κεφαλαιοποιητική επικουρική ασφάλιση των ατομικών λογαριασμών δεν πρόκειται να επιφέρει κανένα όφελος στην ελληνική οικονομία, καμία οικονομική μεγέθυνση, καμία θέση εργασίας, καμία αύξηση της παραγωγικότητας και των εσόδων του Κρατικού Προϋπολογισμού, κι αυτό λόγω του κόστους (62 δισ. ευρώ) μετάβασης.

Στις συνθήκες αυτές, με την προτεινόμενη «μεταρρύθμιση» του ασφαλιστικού, η ελληνική οικονομία θα είναι σε πίεση και υπό αυστηρή επιτήρηση μέχρι το 2062, που θα ολοκληρωθεί η μετάβαση στο κεφαλαιοποιητικό σύστημα των ατομικών λογαριασμών.

Έτσι, η ελληνική οικονομία μετά τα μνημόνια και την πανδημία θα παραμένει για ένα παρατεταμένο χρονικό διάστημα με χαμηλή πιστοληπτική διαβάθμιση, αφού θα πρέπει να αντιμετωπίσει εκτός από το υψηλό χρέος (340 δισ. ευρώ - 206% του ΑΕΠ), που είναι σημαντικά υψηλότερο από το επίπεδο του χρέους (129,5% του ΑΕΠ του 2009) και το κόστος μετάβασης στο κεφαλαιοποιητικό σύστημα των ατομικών λογαριασμών.

Αυτό δημιουργεί και το λεγόμενο κόστος ευκαιρίας, δεδομένου ότι οι οικονομικοί αυτοί πόροι που θα προσανατολισθούν στη χρηματοδότηση του κόστους μετάβασης επί 40 έτη, θα μπορούσαν να επενδυθούν στην πραγματική οικονομία και να επιφέρουν μέχρι τότε ένα σημαντικά βελτιωμένο επίπεδο διαβίωσης στους πολίτες της χώρας μας.

Αντίθετα, γι' αυτούς ακριβώς τους λόγους, τα κράτη της βορειοδυτικής Ευρώπης, της Αυστραλίας και των Αγγλοσαξωνικών χωρών, επέλεξαν την κεφαλαιοποίηση μέρους του κοινωνικο-ασφαλιστικού τους συστήματος με τη σύσταση, οργάνωση και λειτουργία των Επαγγελματικών Ταμείων μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα από μηδενική βάση και εθελοντικής επιλογής από τους εργαζόμενους.

Από την άλλη πλευρά, τριάντα χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Ανατολικής Ευρώπης υπέστησαν τις συνέπειες της επιλογής μετάβασης στο κεφαλαιοποιητικό σύστημα των ατομικών λογαριασμών μέρους ή του συνόλου του κοινωνικο-ασφαλιστικού τους συστήματος υπό το βάρος του κόστους μετάβασης, όπως ακριβώς επιλέγει η κυβερνητική πολιτική στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα μετά το υψηλό κοινωνικό και δημοσιονομικό κόστος να επιστρέψουν στη βεβαιότητα και την αλληλεγγύη του αναδιανεμητικού συστήματος κοινωνικής ασφάλισης.

 

 

Όμως, παρά αυτή την αρνητική διεθνή και ευρωπαϊκή εμπειρία, η κυβερνητική πολιτική στην Ελλάδα ανακοίνωσε τη μετατροπή της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης σε κεφαλαιοποιητική επικουρική ασφάλιση των ατομικών λογαριασμών, παραβλέποντας τους συνταγματικούς και νομολογιακούς περιορισμούς του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας της κοινωνικής ασφάλισης καθώς και το κόστος μετάβασης το οποίο θα συμβάλει στην αύξηση του δημόσιου χρέους και την υπονόμευση της μακροχρόνιας βιωσιμότητάς του, με ό,τι αυτό αρνητικά συνεπάγεται για την επιβολή ενός νέου κύκλου λιτότητας και περικοπών των μισθών και των συντάξεων.

Πράγματι, όπως φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα των προβολών των ετήσιων χρηματοροών του κόστους μετάβασης που θα πρέπει να χρηματοδοτεί ο κρατικός προϋπολογισμός, το μεγαλύτερο πρόβλημα θα αρχίσει να εμφανίζεται μετά το 2040 (ίσως είναι αυτός ο λόγος για τον οποίο κυβερνητικοί παράγοντες υποστηρίζουν την κεφαλαιοποίηση αυτή παρουσιάζοντάς την, μάλιστα, ως «μεταρρύθμιση», παραβλέποντας ότι υπονομεύει το δημοσιονομικό μέλλον της χώρας και τις μελλοντικές πολιτικές).

Ειδικότερα, στο διάγραμμα παρουσιάζονται οι ετήσιες πληρωμές που έχει δεσμευτεί η χώρα μας να καταβάλλει για το δημόσιο χρέος και σε αυτές έχουν προστεθεί και η ετήσια επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού του κόστους μετάβασης, προκειμένου να καταβάλλονται οι συντάξεις των σημερινών εργαζομένων άνω των 35 ετών. Το 47,5% του δημόσιου χρέους θα πληρωθεί μέχρι το 2040 και σε αυτό το διάστημα το μέσο ετήσιο τοκοχρεολύσιο είναι 8,5 δισ. ευρώ. Στο ίδιο χρονικό διάστημα, το μέσο ετήσιο κόστος μετάβασης θα είναι στα 830 εκατ. ευρώ.

γκυρότητας του Euro2day.gr

Από το 2040 και μετά, όπου ο μεγαλύτερος πληθυσμός των σημερινών εργαζομένων θα αρχίσει να συνταξιοδοτείται, τότε το μέσο ετήσιο κόστος μετάβασης μέχρι το 2070 θα είναι 2,7 δισ. ευρώ και στο ίδιο χρονικό διάστημα 2040-2070, το μέσο ετήσιο τοκοχρεολύσιο του χρέους θα είναι 5,5 δισ. ευρώ. Άρα σε σύνολο ο κρατικός προϋπολογισμός θα πρέπει να χρηματοδοτεί την αποπληρωμή ενός χρέος ύψους 8,2 δισ. ευρώ. Με άλλα λόγια, ενώ από το 2040 και μετά η χώρα μας αντί να καταβάλλει μία μικρότερη επιβάρυνση για το χρέος, αφού σχεδόν το 50% θα το έχει εξοφλήσει μέχρι το 2040, η κεφαλαιοποίηση της επικουρικής ασφάλισης θα επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό με ένα ετήσιο κόστος ύψους 2,7 δισ. ευρώ (λαμβάνοντας υπόψη ως υποθέσεις εργασίας την υπόσχεση κυβερνητικών παραγόντων ότι οι συντάξεις των σημερινών συνταξιούχων και των σημερινών εργαζομένων και μελλοντικών συνταξιούχων δεν θα μειωθούν, καθώς και στο χρονικό διάστημα 2020-2070 δεν θα συντελεσθεί μία νέα χρηματοπιστωτική κρίση και οικονομική ύφεση).

Δηλαδή, το κόστος μετάβασης θα επιβαρύνει την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους κατά 49%. Έτσι, το κεφαλαιοποιητικό σύστημα των ατομικών λογαριασμών μέχρι το 2040 θα έχει κεφάλαια ύψους μόλις 11 δισ. ευρώ και τα οποιαδήποτε οφέλη θα είναι κατά μέσο όρο στα 200-250 εκατ. ευρώ, δηλαδή, ούτε το 10% του ετήσιου κόστους μετάβασης.

ΑΝΑΒΟΛΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ του ΣτΕ για το 11μηνο των ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ

                                                      

Η προγραμματισμένη για την Παρασκευή 25/6/21 , τηλεσυνεδρίαση της ολομέλειας του ΣτΕ, η οποία μεταξύ άλλων ,θα συζητούσε και θα εξέδιδε την ΑΠΟΦΑΣΗ για το 11 μηνο, ( ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΩΝ & ΔΩΡΩΝ )των Συνταξιούχων, ΑΝΑΒΛΗΘΗΚΕ.

Για ένα κοινωνικό θέμα, τεράστιας σημασίας και σπουδαιότητας για 2.000.000  Συνταξιούχους, που συζητήθηκε πριν από 6 μήνες (15/1/21), δεν ολοκληρώθηκε 

και δεν εκδόθηκε απόφαση, γιατί η Πρόεδρος του ΣτΕ Κα Σαρπ,(που ολοκληρώνει την θητεία της στις 30/6/21) είχε κληθεί από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας ( τέως Πρόεδρος του ΣτΕ) σε ειδική εκδήλωση, και έτσι αναβλήθηκε η συνεδρίαση ΣτΕ.

Αναμφίβολα πρόκειται για μια πολύ σοβαρή υπόθεση, με τεράστιο κοινωνικό ,νομικό , οικονομικό και πολιτικό ενδιαφέρον ,δεδομένου μάλιστα του δεδικασμένουτου ίδιου του ΣτΕ, για το ίδιο θέμα, και η οποία  ζητούσε την επιστροφή ΟΛΩΝ των ΠΕΡΙΚΟΠΩΝ του 11μηνου  όχι μόνο  των ΚΥΡΙΩΝ  αλλά και των ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ και των ΔΩΡΩΝ (800€) που αυθαίρετα εφάρμοσε η Κυβέρνηση.

Ελπίζουμε μέχρι τις 30/6/21, να εκδοθεί η πολυαναμενόμενη αυτή ιστορική απόφαση του ΣτΕ, ώστε να μην μετατοπιστεί στο αόριστο μέλλον, και στον Νεο Πρόεδρο , αρχίζοντας πάλι από την αρχή !

Σε ένα Ευρωπαϊκό κράτος δικαίου , η ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, πρέπει να είναι ο θεμέλιος λίθος της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ,και ο θεματοφύλακας των ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ των ΠΟΛΙΤΩΝ.

Αναμένουμε μια ΔΙΚΑΙΗ και ΘΕΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ!

ΕΝ ΑΝΑΜΟΝΗ Η ΕΚΔΟΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣτΕ ΓΙΑ ΤΟ 11ΜΗΝΟ

 

Αναμένεται την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  25 ΙΟΥΝΙΟΥ, η απόφαση του ΣτΕ , επί της προσφυγής μας, που συζητήθηκε στις 15/1/21 και αφορά την ακύρωση της κοινής υπουργικής απόφασης ΒΡΟΥΤΣΗ -ΣΚΥΛΑΚΑΚΗ, για την επιστροφή ΟΛΩΝ των ΠΕΡΙΚΟΠΩΝ του 11μηνου (Ιούνιος '15 έως Μάιος '16).

Δηλαδή την επιστροφή των περικοπών του 11μηνου και επί των ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ και των ΔΩΡΩΝ (400+200+200), που με αυθαίρετο και παράνομο τρόπο δεν τις επέστρεψε η Κυβέρνηση, παρά την προηγούμενη σαφή απόφαση και εντολή του ΣτΕ.

 Όλα τα νομικά επιχειρήματα ,το δεδικασμένο και το σκεπτικό του ίδιου του ΣτΕ, επιβάλουν την έκδοση ΘΕΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ  και την ΔΙΚΑΙΩΣΗ του αιτήματος μας.

Ελπίζουμε ότι η σημερινή Πρόεδρος του ΣτΕ με την ολοκλήρωση της θητείας της, θα προεδρεύσει και θα εκδώσει μια ιστορική απόφαση δικαίωσης ( στα ελάχιστα από αυτά που μας αφαιρέθηκαν) των Συνταξιούχων της χώρας μας, επιβεβαιώνοντας την ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ και ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ της ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ από κόμματα και ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ.

 Σημ.Η νέα εφημερίδα του Συλλόγου μας, με όλα τα σοβαρά μας θέματα , χρήσιμες πληροφορίες, αλλά  και της δράσεις μας, έχει αναρτηθεί στο site του Συλλόγου μας. https://pssote.gr/wpcontent/uploads/2021/06/%CE%91.%CE%A6.298-%CE%93%CE%95%CE%9D%CE%91%CE%A1%CE%97%CE%A3-%CE%A6%CE%95%CE%92%CE%A1%CE%9F%CE%A5%CE%91%CE%A1%CE%99%CE%9F%CE%A3%CE%9C%CE%91%CE%A1%CE%A4%CE%99%CE%9F%CE%A3-2021.pdf

Λόγω των προβλημάτων των ΕΛΤΑ ,θα υπάρχει μια μικρή καθυστέρηση παραλαβής.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΟΠΑΚΕ-ΟΤΕ για τα Παρ.ΚΕΝΤΡΑ ΤΕΜΕΝΗΣ - ΦΑΝΑΡΙΟΥ.

 

Στο site του ΟΠΑΚΕ-ΟΤΕ αναρτήθηκε το πρόγραμμα, οι προϋποθέσεις, καιη διαδικασία για τη φιλοξενία στα παραθετικά κέντρα.  Συνάδελφοι ενδιαφέρονται, ας μπουν στο site του ΟΠΑΚΕ για ενημέρωση και για την προβλεπόμενη διαδικασία. Οι έκτακτες συνθήκες, επιφέρουν ειδικές και έκτακτες διαδικασίες!!

ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΝΕΟΤΗΤΑΣ και ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ 2021.

                                    

Σύμφωνα με την 1118/27/5/21 απόφαση του Διοικητή της ΑΑΔΕ, στο ποσό του λογαριασμού  Νεότητας, δεν θα υπολογιστεί και ΔΕΝ θα ζητηθεί προκαταβολή φόρου, επόμενου έτους.

Ήταν, ένα χρόνιο αίτημα μας, δεδομένου ότι το ποσό του λογαριασμού Νεότητας είναι ένα εφάπαξ  ποσό, μη επαναλαμβανόμενο. (δεν είναι εισόδημα απο επιχειρηματική δραστηριότητα). Έτσι για τα ποσά που εισπραχτήκαν το 2020, και θα δηλωθούν φέτος, δεν θα επιβληθεί κανένα ποσό, ως προκαταβολή φόρου επόμενου έτους.